ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΙΑΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ

| 2 Φεβρουαρίου 2014 | 2 Σχόλια
Print Friendly, PDF & Email

Στις 15 του Γενάρη, συνδιοργανώθηκε από την ΕΝ.Ε.Ο.Ν και ΓΓΙΦ, εσπερίδα σε  ξενοδοχείο της πόλης με θέμα «Πρόληψη και καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας και προώθηση της ισότητας των δύο φύλων». Η δυναμική πρόεδρος της ΕΝ.Ε.Ο.Ν Φαλήρου κα Ζούπα, είχε την καλοσύνη να με καλέσει. Βρέθηκα σε μια πολυπληθή συγκέντρωση γυναικών, η οποία ήταν τόσο ζωηρή, που θύμιζε προχωρημένο στάδια προετοιμασίας για πόλεμο εναντίον των ανδρών! Ακούστηκαν παραινέσεις για εκμάθηση πολεμικών τεχνών, αλλά δεν ανησύχησα αφού σαν φιλοξενούμενος θα απολάμβανα ασυλίας.

Η «ΗΧΩ του ΦΑΛΗΡΟΥ», την οποία επιμελούμαι και αναρτώ στο διαδίκτυο, θα είναι πάντα στην διάθεση του κινήματος αυτού των γυναικών, για την δημοσιοποίηση οποιασδήποτε άποψης και θέματος σταλεί στην εφημερίδα.

Η αναφερόμενη δεν ήταν η πρώτη συγκέντρωση του γυναικείου κινήματος που έχω με ενδιαφέρον παρακολουθήσει.

Προτού επιχειρήσω να γράψω αυτές τις γραμμές, ξαναέριξα ματιές στην ιστορική εξέλιξη του φεμινιστικού κινήματος και για άλλη μια φορά εντυπωσιάστηκα από την διαφορετικότητα των απόψεων γύρω από το θέμα και το μελάνι που έχει χυθεί γι αυτό. Πάντα με ενοχλεί η πολυπλοκότητα των ιδεών και των καταστάσεων. Η ζωή δεν είναι από μόνη της μια πολύπλοκη υπόθεση. Η πολυπλοκότητα πήρε θέση από τότε που στη ζωή του πολύ-σκεπτόμενου ανθρώπου κυριάρχησε το ατομικό συμφέρον, τότε εφευρέθηκε το μπέρδεμα των ιδεών για να θολώνονται τα νερά και να ψαρεύουν με ασφάλεια οι επιτήδειοι! Σκέφτομαι ότι από την σύνταξη του «Τετραδίου Παραπόνων» του 1789 μέχρι σήμερα έχουν περάσει 225 χρόνια και αν θεωρηθεί το θέμα σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν έχουν επιτευχθεί και πολλά πράγματα! Ας δούμε όμως τι γίνεται στη δική μας γειτονιά, στην Ελλάδα.

Ενδοοικογενειακή βία. Η πραγματικότητα δείχνει ότι έχουν ληφθεί αρκετά μέτρα νομοθετικά και κατασταλτικά και παρόλα αυτά φαίνεται, ότι εκείνοι που  βιαιοπραγούν ενδοοικογενειακά,  δεν είναι λίγοι. Δεν είμαι ειδικός του θέματος  και οι απόψεις μου οφείλονται σε βιώματα και παρατηρήσεις. Σε ένα βαθμό η βία οφείλεται σε πολιτιστική υστέρηση και των δύο φύλων. Άνθρωπος πολιτιστικά αναπτυγμένος δύσκολα κακοποιείται και κακοποιεί! Δεν πιστεύω ότι εκ φύσεως το αρσενικό είναι κοινωνικά βιαιότερο του θηλυκού, μάλλον η διαπαιδαγώγηση δημιουργεί την διαφορά. Στην διαπαιδαγώγηση  πρωτεύοντα ρόλο παίζει η μάνα. Η ανατροφή των αγοριών, είναι σε πολλές περιπτώσεις διαφορετική από εκείνη των κοριτσιών. Ο «κανακάρης» εξακολουθεί να απολαμβάνει αυξημένα προνόμια. Εκεί στην οικογένεια καλλιεργείται η αίσθηση υπεροχής του άνδρα, εκεί βρίσκεται το αυγό του φιδιού. Έχω δει μάνες να σερβίρουν τον καφέ στο αγόρι τους, ποτέ όμως στο κορίτσι. Οι ταραξίες στο σπίτι έχουν συνήθως ανδρικό όνομα και συγχωρούνται. Υπάρχει περισσότερη ανοχή για τις αταξίες των αγοριών, αλλά και περισσότερη ανησυχία για το μέλλον τους. Η πεποίθηση στους γονείς είναι ότι το αγόρι πρέπει κάποιους να φροντίσει, ενώ το κορίτσι κάποιος θα το αναλάβει! Το αγόρι μεγαλώνει με την ενδιάθετη αίσθηση υπεροχής, βγαίνοντας δε στην κοινωνία, έχει προσλαμβάνουσες παραστάσεις να αφομοιώσει κι άλλη βία. Τα κορίτσια συνηθίζουν να αδικούνται, να υποτάσσονται και να ανέχονται την παραβίαση των ορίων αξιοπρέπειας. Αν οι σχέσεις των συζύγων είναι αρμονικές, η ευθύνη αφορά και τους δύο, αν όχι, οι μητέρες πρέπει να συνειδητοποιήσουν την αυξημένη τους ευθύνη να θυμίζουν τις υποχρεώσεις των αγοριών, τα αδιαπραγμάτευτα δικαιώματα των κοριτσιών και τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των, ο οποίος κάνει τη ζωή καλύτερη.

Ισότητα των φύλων. Είναι περίεργο που ο όρος «ισότητα» έχει γίνει δόκιμος. Τι εννοούν και τι επιδιώκουν οι γυναίκες στην ισότητα των φύλων; Να γίνουν «ολίγον άνδρες» και οι άνδρες «ολίγον γυναίκες»; Αν επιδιώκουν αυτό, καλύτερα να το ονομάσουν «διαβατήριο για το τρίτο φύλο»! Να αποκτήσουν ίσα δικαιώματα στην επαγγελματική ανέλιξη και στην κοινωνική αποδοχή; Μα αυτά τα έχουν και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο χώρο. Δεν αντιλήφτηκα ποτέ στα φοιτητικά μου χρόνια καθηγητή να επαναλαμβάνει το «άκουσον άκουσον» του Μιστριώτη αντικρίζοντας την Στεφανόπολη, ούτε να επηρεάζεται αρνητικά από το φύλο στην βαθμολόγηση. Στα 54 χρόνια που συνεχώς εργάζομαι, δεν γνώρισα εργοδότη να παραβλέπει τις ικανότητες και να επιλέγει βάσει του φύλου, δηλ. να επιλέγει έναν λιγότερο ικανό άνδρα αντί μιας περισσότερο ικανής γυναίκας για μια εργασία που και οι δύο μπορούν βιολογικά να την κάνουν. Συχνά προβάλλεται σαν αποτρεπτικό στοιχείο επιλογής τα ευεργετήματα προς την γυναίκα λόγο της μητρότητας, πράγμα που αποτελεί ψεύδος, διότι αυτό δεν είναι υποχρέωση του εργοδότη, αλλά του κράτους. Ο εργοδότης οφείλει να ελέγχει το κόστος παραγωγής. διαφορετικά η επιχείρηση κλείνει. Καμία των γυναικών δεν είναι διατεθειμένη να πληρώσει ακριβότερα ένα προϊόν ή μία υπηρεσία, επειδή ο εργοδότης-παραγωγός μισθοδοτούσε μία μητέρα, η οποία έπρεπε να παραμείνει εκτός εργασίας για να φροντίσει το παιδί της! Σήμερα οι πόρτες της πολιτικής για τις γυναίκες είναι ανοιχτές και η πλειοψηφία τους, σαν ψηφοφόροι, δεδομένη, ας φροντίσουν να στείλουν στην Βουλή και στις Κυβερνήσεις αυξημένο αριθμό γυναικών για να λύσουν όποια προβλήματα υπάρχουν, αυτό όμως χρειάζεται παιδεία, όχι παραχωρήσεις, ούτε φωνές.

Οι διεκδικήσεις πρέπει να βασίζονται στην αρχή της βιολογικής διαφορετικότητας, όταν δε αυτή η αρχή παραβλέπεται έρχονται αρκετά δεινά στις κοινωνίες. Η γυναίκα πρέπει διεκδικώντας, να εξακολουθεί να παραμένει γυναίκα, γιατί αν αυτή την ειδοποιό διαφορά την χάσει, τότε και τα δύο φύλα θα δυστυχήσουν. Ζούμε σε μια κοινωνία που το ερωτικό στοιχείο είναι έντονο και αυτό δεν πρέπει να λείψει από τις σχέσεις των φύλων. Αυτό το στοιχείο δεν σημαίνει, ότι η γυναίκα πρέπει ν αποτελεί «σκεύος ηδονής» του άνδρα, αλλά προκλητικό ερωτικό σύντροφό του. Ο άνδρας  επίσης πρέπει να είναι ερωτικά προκλητικός σύντροφος. Όταν αυτή η προκλητικότητα λείψει από τα ζευγάρια, αναζητείται έξω από την οικογένεια και τότε αρχίζει η κρίση. Πιστεύω ότι οι μοιχαλίδες,  στην σημερινή κοινωνία, είναι περισσότερες από τους μοιχούς, κι αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπ όψιν οι επικεφαλείς των κινημάτων.

Η παιδεία και η προσωπικότητα της γυναίκας, θα λύσει πολλά προβλήματα ανάμεσα στα δύο φύλα και με χαμηλότερο κόστος!

Απόστολος Γεωργόπουλος

Καταχωρήθηκε στα: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
×

2 Σχόλια "ΕΝΔΟΟΙΚΟΓΕΝΙΑΚΗ ΒΙΑ ΚΑΙ ΙΣΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΩΝ"

Trackback | Comments RSS Feed

Αναρτήστε ένα σχόλιο

*