ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΑΠΑΓΑΛΑΚΙΑ

| 13 Ιούλιος 2016 | 0 Comments
Print Friendly, PDF & Email

Ζούμε σ ένα πλέγμα οικονομικοπολιτικών  σχέσεων, εθνικών και διεθνών, την υφή του οποίου μας είναι εντελώς αδύνατο να αντιληφθούμε, όπως επίσης δεν αντιλαμβανόμαστε και τις συνέπειές του στη ζωή μας. Ας πάρουμε σαν βάση δύο απλοϊκά, αλλά πέρα για πέρα αληθινά αξιώματα: Πρώτο, πρέπει ο καθένας να καταναλώνει από την παραγωγή στην οποία συμμετέχει, το μερίδιο που του ανήκει, αν καταναλώνει λιγότερο κάποιος του παίρνει την διαφορά, αν περισσότερο από κάποιον στερεί το επί πλέον. Με την απομάκρυνση από την «ανταλλακτική οικονομία», άλλαξε ο τρόπος διανομής των παραγόμενων αγαθών, δεν είναι όμως λογικό και δίκαιο ν αλλάξει και η συμμετοχή των δικαιούχων σ αυτά. Συνήθως και εσκεμμένα, λέγεται από τους έχοντες συμφέρον, ότι αυτές οι απόψεις είναι αναχρονιστικές και εκφράζουν τις βλακώδεις κομουνιστικές ιδεολογίες. Αυτοί που σχολιάζουν κατ αυτόν τον τρόπο, εξυπηρετούνται από την πολυπλοκότητα και βολεύονται να ψαρεύουν σε θολά νερά! Δεύτερο, οι Πολιτικοί πρέπει να είναι εντολοδόχοι των πολλών που τους ψηφίζουν, και να ενεργούν πάντοτε προς το συμφέρον των εντολέων τους. Στην σημερινή πραγματικότητα, οι Πολιτικοί αυτονομήθηκαν, άλλαξαν ρόλο, έγιναν επαγγελματική τάξη και εκμεταλλεύονται εις το έπακρον εκείνους που θα έπρεπε να εξυπηρετούν. Το επάγγελμά τους, όταν μπορούν, το κάνουν και κληρονομικό, με αποτέλεσμα «ολίγιστοι» και «αχρηστότατοι» γόνοι να παίζουν ελεεινά παιγνίδια στην πλάτη του λαού. Έτσι καταλήξαμε στην άνθιση της τάξης των πολιτικάντηδων! Οι άθλιοι αυτοί καιροσκόποι, δεν θα επιβίωναν, αν δεν υπήρχαν τα υπάκουα ΜΜΕ με τα παπαγαλάκια, να τους ανεβοκατεβάζουν κατά το συμφέρον τους. Σκεφτείτε από το 1982 μέχρι σήμερα, πόσοι άχρηστοι και επικίνδυνοι διαχειρίστηκαν τις τύχες μας και που μας έφεραν. Όλοι αυτοί είχαν βαφτιστεί από τα ΜΜΕ σωτήρες, μέχρι να αποδειχτούν ανίκανοι!

Οι πολιτικάντηδες και ο Τύπος, καλύτερα ο Τύπος και οι πολιτικάντηδες, εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια και ακρισία του λαού, τον έφεραν στην καταστροφή με προοπτική για ακόμα χειρότερες μέρες! Αυτός ο λαός, που με αίμα, πολύ αίμα, στάθηκε στα πόδια του, γίνεται δυστυχώς λαός της διασποράς, χωρίς κοιτίδα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Απόστολος Γεωργόπουλος     

Καταχωρήθηκε στα: ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
×

Αναρτήστε ένα σχόλιο

*